Bugünlerde haklı olarak çok kötü hissediyorum kendimi. Hayatıma yön veren insana kendimi anlatamıyorum. Anlatmaya kalksam da elle tutulur cümleler sarfedemiyorum. Durum öyle bir hal alıyor ki işin içinden çıkmak neredeyse imkansız. Neden böyle yapıyorsun? Diye sormaya cesaret bile edemiyorum. Çünkü haklılığından korkuyorum. Sadece korkmakta değil bu. Gerçeklerin keskin kılıcı beni fazlasıya yaralayabilir ve bu yaralanma beni olduğumdan daha gerizekalı birine çevirebilir. Haksız olduğumu bilmek hiç bu kadar sinir bozucu olmamıştı. E peki nasıl haklı durumuna geçebilirim. Bu duruma geçilmez evlat! kendini buna hazırla olabilecek en iyi durum onu kendine ikna edebilmen ve onun seni sevdiğine tekrar inandırabilmende geçiyor.

Mesaj geliyor.

Gelen mesajlar eskiyi yansıtmıyor merkez! mesajlar şuan ki durumun ne halde olduğunu belirtiyor. 

...

Ulen mesaj geldi  gene anlamadım iyi mi? ?  Durun şimdi anlayacağım burada ondan bahsettiğimden haberi yok ama yakında olacak.. Ha! mesajda kalmıştık. Güzel bişey söylüyor sanırım ama olay şu ki güzel sözler bile sitem dolu. Yaşadığım acının içinde onun olması bile umut verici. İçinde gelecek ve gelecek mutluluklar barındırıyor.

Yahu ne zamandan beri patatesler konuşmaya başladı. Tamam konuşsun itirazım yok. Ama fazlasıyla gerçekleri söylüyor. Sinirim bozuluyor arkadaş. Patatessin sen arkadaş konuşmaman lazım. Benim seni ketçaba bandırıp yemem lazım. Hemen kendine gel!

Abi bu öyle bi patates ki bide sadece seninle konuşmuyor, kendini camdan atma hissi falan doğurtturuyor. Çıldıricim be arkadaş. 

Yonca Evcimik - 8:15 Vapuru